Değerli Ds Kültür Sanat okurları bir yeni yıla daha merhaba diyoruz. Her sene sonu olduğu gibi 2022 yi uğurlarken duygularımı sizlerle paylaşmak beni çok mutlu ediyor. Zaman kavramı ne kadar da hızlı geçen bir hal aldı. Çok hızlı geçen dakikalar, günler, aylar ve tabiki yıllar. Sizce ne kadar kıymetini anlıyoruz zamanın? Ne kadar kendimize sorabiliyoruz?

Bu zamana kadar yazılarıma hangi kelimeden başlayacağımı bilemedim. Kağıtlar üzerinde kalemim yıllarca dans etti belki ama bir türlü başlangıcı bulamadı. İçimizi kaplayan, kendi benliğimizi – özümüzü kaybedip yanlışlar yaparak yaşamamızın en büyük sebebi; İnsanın kendini boşlukta hissetmesidir – diyebilir miyiz? Bilmiyorum. Son dönemde karşılaştığım, sohbet ettiğim insanların içinde koca bir boşluk görüyorum sadece.

Bir yıl daha bitiyor. Zaman nasıl geçiyor? Tabiri doğru olacaksa su gibi geçiyor. 2021’e de veda ediyoruz sayılı günler kaldı. Yine sağlık konuları gündemden düşmedi. Hayatımızda salgın Covid hastalığından korunabilmek adına ve normalleşmek için aşı en önemli gündem oldu. Normalleşebilmek adına sorumluluklarımızı pek çoğumuz yerine getirdik. Nispeten o karanlık günleri sağlık adına atlatıyoruz şükürler olsun. […]

Uzun zamandır satırlarımdan ayrıyım; bu yüzden kelimelerimin boynu büyük kaldı bembeyaz kağıtlarda. Özledim; masumca yaşadığımız, kalp kırmadan yaşayabildiğimiz ve en önemlisi bir gün öleceğimizi bilerek yaşadığımız zamanları özledim. Büyüdükçe kaybettik; önce masumiyetimizi, sonra da iyi niyetimizi. Memleketi, ırkı, mezhebi, rengi ne olursa olsun; bir çocuğun başını okşamayı çok gördük kendimize. Yağmurdan kaçarcasına kaçtık birbirimizden! Ailemizden, […]

Özler bazen insan… Çocukluğunu, dertsiz kedersiz zamanlarını, özgürlüğünü ve zamanında sahip olupta  kıymetini bilemediği bir çok şeyi… Hâyâllerde yaşar bazen insan! Toz pembe görünür hayat onlara. Ve bazı gerçekler yaşanınca o toz pembe bulutlar yerini kara yağmur bulutlarına bırakır. İçinde özlem duygularını yaşadıkça sicim yağmurları gibi yağar, o koca bulutlardan yüreğinin en derinine. Güzel bir […]

Ve insan en büyük ihaneti, onu en çok sevene yaparmış. Yalnızlığımıza kimseler karışınca anlıyoruz! Öyle bir an gelir ki, çocukluğumuza dair yaşanılan özlemler insanın içinde büyür kocaman bir dağ olur. Umutla baktığımız yarınlar, o bize güç veren yarınlar bugün bizden kopup gittiğinde pamuk ipliğine bağlı dostluklar karşısında bir sigara yerleştiririz kuruyan dudaklarımızın arasına. Uzaklara dalarız, […]

Eğer kalem elindeyse yazılmalı diye düşündüm. Bir müzisyenin hikayesi anlatmalı.Bir yılı geçkin süredir yaşadığımız pandemi sürecinde en çok etkilenen sektörlerin çalışanları arasında müzisyenler; melodilere hayat veren sesiyle veya enstrümanı ile ne zorlu dönemden geçmekteler. Bu arada o müzisyenlerden birtanesi de bu yazıyı kaleme alan Çilem Duman. İlk günlerde hadi dedim bir ay içinde toparlar karantinaya […]

İnsanlar daima arkeolojik hayal gücüne sahiptir. Bu, bir açıdan, geride kalan izlerin üzerinde sürdüğümüz günlük yaşamımızı yeniden kurmaya yönelik, hafife alınan becerimizdir. Bir başka açıdan ise, bu hayal gücü son 200 yıl boyunca mesleki bir bilim dalına dönüştürülüp geliştirilmiştir.  Modern edebiyatın gelişimi de aşağı yukarı bu kadar vardır. Şimdiyse geçmişse ait nesneleri ve anıtları kazıyor, […]

Ağustos hep eylüle ulaşır nedense En güzel yeşilinde yalnızlığın Yosma bulutlar vardı Dünyaya sizinle baktığımı bilmelisiniz güzeltirim Sen nasılsın ben nasılım Kediler balkonda hepsi et buluruz Sıcaklığın dünyaya yayılmışsa payımı da alırım Giderayak boktan şarkılara dayanıyorum Kusuruma bamya hayyyıır demek için bir Afrikalı çalıştım ben ılık süt gibi hooohhh kızların biri açık havada doğmuş öbürü […]

Şimdi seni düşünüyorum. Dörtlükler gereksiz geliyor. Canına yandığımın. Ellerin, gözlerin, bakışların ısıtıyor şu semserseliğimi. Nen yok ki? Biraz çay, biraz zeytin, biraz peynir az az hepsinden var gözbebeklerinde. 24 saat seni düşünüyorum. İşte dünyanın en ağır işidir bu. Acaba ne yapıyor, iyi mi, hasta mı, derken görsem bile yine de aklım çıkıyor. Sana bir şey […]